آموزش ابزار فیبوناچی (فیبوناچی اکستنشن)

Fibonacci-Extension
ب

در ادامه قسمت اول آموزش ابزار فیبوناچی که به بررسی فیبوناچی اصلاحی پرداختیم، در قسمت دوم سعی داریم تا ابزار فیبوناچی گسترشی را بررسی کنیم. پس با طلاچارت همراه باشید…

فیبوناچی گسترشی

فیبوناچی گسترشی یا همان Fibonacci Extension ابزاری است که بیشتر به منظور تعیین اهداف قیمتی استفاده می شود. البته برخی افراد نیز از فیبوناچی اکستنشن برای بدست آوردن نقاط ورود استفاده می کنند که معمولا به صورت ترکیبی با فیبوناچی پروجکشن می باشد.

اگر یادتان باشد، در قسمت قبلی گفتیم که فیبوناچی اصلاحی شامل درصدهای ۲۳.۶، ۳۸.۲، ۵۰، ۶۱.۸ و ۷۸.۶ می باشد. همه این اعداد زیر ۱۰۰ هستند و به آنها درصدهای داخلی گفته می شود. اما فیبوناچی اکستنشن اعداد بالاتر از ۱۰۰% را در بر می گیرد. این اعداد عبارتند از:

۱۲۷.۲

۱۶۱.۸

۲۶۱.۸

۴۲۳.۶

البته از بین درصدهای بالا بیشتر روی ۱۲۷.۲ و ۱۶۱.۸ تاکید می شود. چرا که اهداف نزدیکتر و قابل دستیابی تری می باشند. برای اهداف دور و خیلی دور از ۲۶۱.۸ و ۴۲۳.۶ استفاده می کنند.

برای ترسیم فیبوناچی اکستنشن از همان ابزار فیبوناچی اصلاحی استفاده می شود. در واقع در اکثر پلتفرم های تحلیلی مثل متاتریدر، داینامیک تریدر و تریدینگ ویو بدین صورت است و ابزار جداگانه ای وجود ندارد.

در پلتفرم متاتریدر از مسیر زیر می توانید فیبوناچی اکستنشن را پیدا کنید.

Insert -> Fibonacci -> Retracement

به طور ساده باید بگوییم که فیبوناچی اکستنشن را روی موج اصلاحی ترسیم می کنیم. دقیقا برخلاف فیبوناچی اصلاحی که روی موج اصلی ترسیم میشد. در واقع در اینجا میخواهیم بدانیم که اگر موج اصلی شروع شد و از موج اصلاحی فراتر رفت، تا کجا می تواند حرکت را ادامه دهد. بنابراین باید فیبوناچی اکستنشن را روی موج اصلاحی ترسیم کنیم تا اهداف موج اصلی را بدست بیاوریم.

در تصاویر زیر به شکل ساده این موضوع را نشان داده ایم.

 در یک حرکت صعودی از سقف A به کف B فیبوناچی را ترسیم میکنیم.

در یک حرکت نزولی از کف A به سقف B فیبوناچی را ترسیم خواهیم کرد.

حالا به سراغ مثال هایی از نحوه ترسیم فیبوناچی اکستنشن خواهیم رفت.

بنابراین حالا میدانیم که با استفاده از فیبوناچی اکستنشن چگونه اهداف قیمتی را بدست بیاوریم.

 

حالا یک سوال دیگر! آیا از سطوح فیبوناچی اکستنشن می توان به عنوان نقطه ورود استفاده کرد؟

در ابتدای این مطلب هم اشاره کوتاهی به این موضوع داشتیم و گفتیم که بعضی افراد از این روش استفاده می کنند. اما معمولا سطوح فیبوناچی اکستنشن به تنهایی به عنوان نقطه ورود به کار نمی روند. بلکه با ترکیب آنها با سایر ابزارهای فیبوناچی (مخصوصا فیبوناچی پروجکشن) و به شکل کلاسترهایی از سطوح، نقاط ورود تعیین می شوند.

اما اگر بخواهید از سطوح اکستنشن به عنوان نقطه ورود به شکل ساده استفاده کنید، باید به نکات زیر توجه داشته باشید.

۱- اگر سطح اکستنشنی که به عنوان ناحیه ورود در نظر گرفته اید با هیچ ناحیه پرایس اکشن (حمایت، مقاومت یا تبدیل سطح) همتراز نبود، بهتر است که اقدام به ترید نکنید. به آخرین تصویری که در بالا قرار داده ایم نگاه کنید. سطح ۱۶۱.۸% تقریبا با یک کف مهم همتراز شده و قیمت به خوبی به آن واکنش نشان داده است. اما سطح ۱۲۷.۲ به راحتی شکسته شده است.

۲- اگر سطح اکستنشن مدنظرتان با هیچ ناحیه پرایس اکشنی همتراز نبود، پس بهتر از است سیگنال های کندلی و یا شکل گیری ساختار روی این سطوح به منظور ورود به بازار استفاده کنید.

چگونه حد ضرر و حد سود را مشخص کنیم؟

برای تعیین حد ضرر باز هم از سطوح اکستنشن استفاده خواهیم کرد. به عنوان مثال اگر روی سطح ۱۲۷.۲ وارد شده اید پوزیشن خرید شده اید، حد ضرر شما زیر ۱۶۱.۸% قرار خواهد گرفت. اما اگر روی سطح ۱۶۱.۸ وارد پوزیشن خرید شده اید، نمی توانید حد ضرر خود را زیر ۲۶۱.۸% قرار دهید. چرا که فاصله بین این دو سطح بسیار زیاد است و ریسک شما به شکل قابل توجهی افزایش می یابد. به همین دلیل ما یک سطح دیگر به فیبوناچی اکستنشن خود اضافه می کنیم. آن سطح ۱۷۸.۶% می باشد. حالا می توانید حد ضرر خود را کمی پایین تر از این سطح جدید قرار دهید.

برای تعیین حد سود نیز می توانید از روش های زیر استفاده کنید.

۱- ریسک به ریوارد: در صورتی که برای پوزیشن خود ۵۰ پیپ حد ضرر در نظر گرفته اید، حد سود اول شما ۵۰ پیپ و حد سود دوم ۱۰۰ پیپ خواهد بود.
۲- استفاده از نواحی پرایس اکشن: به دلیل اینکه بعد از ورود روی سطوح اکستنشن سطح خاصی در مقابل حرکت قیمت نیست، ناچار به استفاده از سطوح پرایس اکشن مهم (حمایت، مقاومت، تبدیل سطح) که در مسیر قیمت قرار دارند خواهیم بود.

ارسال دیدگاه

error: !نشر امکان پذیر نیست